توضیح تکمیلی بر مصاحبه امروز
در برنامه امروز در مورد سیر تقابل رژیم اسلامی با غرب و آمریکا که فعلا حول مساله تحریم های اقتصادی و از جمله نفت متمرکز است، صحبت شد. وضعیت واقعی هر دو طرف این ماجرا دلائل قانع کننده و مادی ای برای کشیده شدن این کشمکش به عرصه نظامی و یا دخالت نظامی آمریکا علیه جمهوری اسلامی بدست نمیدهد. برعکس، اوضاع، پس از خروج نیروهای آمریکا از عراق و برنامه خروج آنها از افغانستان در سال ۲۰۱۴ و آمادگی طالبان برای رفتن پشت میز مذاکره با آمریکا در قطر نشانه های آشکاری از پایان "جنگ نامتقارن" با خود حمل میکند. به نظر میرسد پس از تحمل هزینه های سنگین از جانب آمریکا از جنگ خلیج در سال ۱۹۹۱ تا جنگ افغانستان پس از ماجرای جنون انتحاری در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در خاک آمریکا و تداوم این نظامیگری با هزینه های نسبتا سنگین انسانی و مالی از ۲۰۰۳ و تاکنون در عراق، دولت آمریکا تا حدود زیادی به برخی از اهداف اولیه خود در دکترین "نظم نوین" و "رژیم چینج" و "ضربه پیشگیرانه" دست یافته باشد. صدارت و سرکردگی آمریکا هیچگاه به دوران جنگ سرد بازنخواهد گشت، اما دفاع قاطع تر ترکیه و عربستان و امارات و قطر از آمریکا و بر عهده گرفتن وظیفه پاسداری از منافع استراتژیک آمریکا در منطقه توسط این دولتها تا حد زیادی مقامات و استراتژیسین های این دولت را ناچار میکند که از بازگرداندن اوضاع به نقطه ماقبل سالهای ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ و ۲۰۱۱ خود را برحذر بدارند.
از منظر رژیم اسلامی و با باز شدن شکاف در بالاترین رده ها، از جمله انتشار نامه "حسین علائی"، فرمانده پیشین نیروی هوائی سپاه پاسداران و فرمانده پیشین ستاد مشترک این نیرو، فشارها برای پائین آمدن از لجاجت و یکدنگدی و راه آمدن با آمریکا برای ماندگاری رژیم اسلامی بیشتر از هر زمان دیگری است. در درون لایه های رژیم اسلامی فشار برای "تعامل" با غرب و آمریکا، به دلیل اوضاع بحران عمیق سیاسی و بویژه اقتصادی که هر لحظه ممکن است به حالت انفجاری برسد و شیرازه اوضاع را از دست غرب و آمریکا و جمهوری اسلامی خارج کند رسا تر شده است. نجوا و غرولند برای "استحاله" رژیم اسلامی چه از درون بالاترین مقامات سپاه که ستون اصلی حفظ رژیم اسلام سیاسی در ایران است، و چه در میان مقامات رسمی آمریکا بر روند مادی تری و مناف زمینی تری استوار است. اقتصاد آقازاده ها و غارت و چپاولی که چون غنیمت بادآورده ای نصیب اینها شده است را نمیخواهند با سیاستهای "غیرعقلائی" حامیان "ولایت مداری" از دست بدهند. نامه اوباما به خامنه ای و پائین آمدن لحن تند اولیه مقامات رسمی جمهوری اسلامی در مورد آزمایشهای رزمی و تهدید به بستن تنگه هرمز نشانه های کاملا روشنی از عدم از سرگیری دور جدید جنگ نامتقارن با رژیم اسلامی است.
اینکه روش "پراگماتیستی" آمریکا در جهت "تغییر رفتاری" و در نتیجه استحاله رژیم اسلامی تا چه اندازه عامل مهم و سوم این معادلات، یعنی مردم ایران را نیز با خود همراه خواهد داشت، از دایره شمول این محاسبات رژیم اسلامی و دولت آمریکا خارج است. رژیم اسلامی در هر حال برعکس دوران اولیه عروج خود که متکی به یک "انقلاب" قدرت اداره یک جنگ هشت ساله با رژیم بعث و بسیج مردم را داشت، در انتهای یک پروسه سی و سه ساله تقابل با مردم و سوار شدن بر موج نفرت آنها که در رویدادهای خیره کننده سال ۸۸ تجلی یافت، بیش از پیش به دوره سقوط حاکمیت اسلام سیاسی نزدیک شده است. پروسه استحاله حتی اگر با توافق و رضایت قبلی و از سر ناچاری جناح ولایتمدار سرانجام به نوشیدن دگر باره "جام زهر" منجر شود، هنوز مردم ایران را به گردن گذاشتن به رژیمی که در یک پروسه بشدت سیال و شکننده به میدان "متعارف" شدن گام خواهد گذاشت وادار نخواهد کرد. جناح ولایتمدار و بویژه طیف آنها در میان "سربازان امام زمان" در رودرروئی با مردم، دست به چاقو و اسلحه و قمه خواهند برد و آنوقت مردم تماما حساب را کف دستشان خواهند گذاشت. در نتیجه راه "متعارف" شدن اسلام سیاسی در ایران شروع نشده قیچی خواهد شد. رژیم اسلامی در سرازیری سقوط است. این قبل از هر چیز، نقشه سیاسی و آمادگی کامل جریانات انقلابی و سوسیالیست و کمونیست را با ارائه یک برنامه عملی، با نیرو و آلترناتیو و قدرت بسیج لازم کرده است. دنباله روی از سیر خودبخودی، و فقط تمجید آن این خطر را در بردارد که چپ و نیروی کمونیست در جامعه در تعیین کننده ترین مقطع تعیین سرنوشت جامعه، به آواهای بی پژواک و انزواهای دوران های انقلابی و بحران سیاسی سقوط کنند. روسیه و چین در رابطه با بازسازی اقتصاد کاپیتالیستی ایران با توجه به ریشه دواندن غرب و آمریکا در اقتصاد ایران از نزدیک به صد سال قبل به این سو و تاکنون، برخلاف وحشت طیفهای راست و سلطنت طلب، بدیل نجات رژیم اسلامی نیستند، هر چند ممکن است منافعی در حاشیه به این "قطب" های جدید برسد.
برای شنیدن این گفتگو، لطفا لینک زیر را کلیک کنید:
http://www.radiosepehr.se/interviews/2012/IrajFarzad120119.wma
مصاحبه با رادیو سپهر، ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲